Ken je dat, dat je even – of een lange tijd – niet meer weet HOE het verder kan? Dat je vast zit?
Dat je brein steeds hetzelfde denkt. Vaak komt het bij mij dan vrij snel weer goed. Je doet wat je altijd doet en ineens wil het weer.
Maar soms. Soms wil het gewoon echt even niet.

Ik ben dan “bevroren” en ik begreep het niet. Ik kan een ander direct vlot trekken, ik kan dan het hoekje om kijken. Altijd even verder en anders waardoor de ander vol vertrouwen weer verder gaat. Maar ineens kon ik bij mezelf het niet zien.

Blog freeze

Breinstress & Freeze

Wat gebeurt er eigenlijk al je in “freeze” bent, als je bevriest?

Oerbrein, het reptielenbrien

Ons oerbrein, het oudste brein kent 3 manieren van reageren. Het is je eerste reactie als je onveilig bent, of in gevaar dreigt te komen. Je gaat dan:

  1. Vechten
  2. Vluchten
  3. Bevriezen – Freeze

Vechten en vluchten zijn duidelijk, daar ben je actief.  Je vecht je letterlijk uit een situatie of stapt uit de situatie. En bevriezen, hoe werkt dat?
Je oerbrein kent de nieuwe situatie niet en slaat alarm.

  • Het zorgt ervoor dat je stil blijft zitten tot het gevaar over is
  • Het brein heeft geen antwoord en maakt dat je niet meer helder kan denken

En de mooiste verklaring hoorde ik laatst en die snapte ik direct:

  • Mijn denken (dat is je andere brein, je neocortex, ons nieuwste brein) weet wat de toekomst gaat brengen. Ik heb er vertrouwen in.
    Alleen mijn oerbrein weet het niet. Mijn oerbrein, ziet de toekomst niet en ervaart de nieuwe situatie die er aan komt als onveilig.
    Ons oerbrein zit in het hier en nu. Het kan niet denken en niet vooruit kijken.
Vooruitkijken & vertrouwen

Vooruitkijken doe je op ervaring en op gevoel. Maar in dit geval zijn de stappen te groot, te ver out of the box.
De stappen zijn voor mij nieuw, niet vertrouwd en dus onveilig. En dus sus ik mezelf in slaap met de gedachte dat het allemaal goed komt. Gelukkig heb ik dat vertrouwen dan weer wel.

Kijk, ik ga verhuizen en laat mijn woning verbouwen. Duhh, dat is wel spannend, maar toch niet zo heel erg spannend, toch?
Iedereen verhuist wel een keer in zijn of haar leven. Ja, toch?
Klopt en toch is dit voor mij té spannend, mijn hele lijf protesteert. Mijn hoofd is bezig met de verbouwing en daarnaast is bijna geen ruimte in mijn hoofd voor iets anders. Ik verhuis weg van mijn vertrouwde stad en dat is best een dingetje.

PS. ik ben inmiddels verhuisd en wat een feest. Wel is mijn lijf en brein nog lang bezig geweest om de nieuwe situatie te omarmen. Nu ik er een jaar woon ga ik meer en meer ontspannen. Het sein veilig komt eindelijk aan in mijn oerbrein.

Breinstress & backtracking

Ik kijk graag met een open en nieuwsgierige blik het hoekje om. Mijn motto #andersgoedisookgoed laat zien dat ‘anders denken, creatief denken’ heel krachtig kan zijn.
In gesprekken met psychologen, coaches en andere goedbedoelde mensen voor mijn persoonlijke ontwikkeling kom ik er keer op keer achter dat er iets geks aan de hand is. Ik praat blijkbaar niet “Hoe het hoort” en pas niet in een hokje.
Blijkbaar spreek ik een andere taal. Ik blijf op zoek naar de juiste woorden, zodat de ander mij begrijpt. Doodvermoeiend. Frustrerend. Stressvol. Op zoek naar “Wat Werkt Wel” voor mij deel ik mijn persoonlijke ervaringen en inzichten.

© Fotografie Hannah Hanssen

#Breinstress
#ijskast
#bevriezen
#freeze