Ken je dat, dat je even – of een lange tijd – niet meer weet HOE het verder kan? Dat je niet meer na kan denken. HOE werkt dat dan. Heb je dan een bevroren brein?
Vaak komt het bij mij dan vrij snel weer goed. Je doet wat je altijd doet en ineens wil het weer. Maar soms. Soms wil het gewoon echt even niet.

Blog Eline Brinkman blikopener Breinstress bevroren

Het bevroren brein

Gek genoeg kan ik bij iemand anders altijd makkelijk het hoekje om kijken. Altijd even verder en anders waardoor de ander met vertrouwen weer verder gaat. Maar soms kan ik het bij mezelf niet zien. In kom in “freeze”. Ik ben dan bevroren.

Wat gebeurt er dan eigenlijk als je in “freeze” bent, als je bevriest?

Ons brein kent 3 basis manieren van reageren. Het is je eerste reactie als je onveilig bent, of in gevaar dreigt te komen. Je gaat dan:

  • Vechten
  • Vluchten
  • Bevriezen – Freeze

Vechten en vluchten zijn duidelijk, daar ben je actief. Je vecht je letterlijk uit een situatie of je stapt uit de situatie. En bevriezen, hoe werkt dat?

alarmsignaal

Wanneer je brein de nieuwe situatie niet kent kan het een alarmsignaal afgeven. Het kan ervoor zorgen dat je stil blijft zitten tot het gevaar over is. Het brein heeft geen antwoord en het maakt dat je niet meer helder kan denken en geen stap vooruit doet. Ultieme stress.

De mooiste verklaring hoorde ik laatst en die snapte ik direct:
“Mijn denken weet wat de toekomst gaat brengen. Ik heb er vertrouwen in. Alleen mijn brein weet het niet. Mijn brein ziet geen toekomst en ervaart de nieuwe, nog onbekende situatie als onveilig”.

vooruitkijken & vertrouwen

Elk brein zit in het hier en nu. Het kan niet denken en niet vooruit kijken. Vooruitkijken doe je op ervaring, op gevoel en door rationeel te denken. Maar in dit geval zijn de stappen te groot, te ver, te onbekend, te “out of the box”.

De stappen, die voor mij liggen, zijn voor mij nieuw en nog niet vertrouwd. En dus sus ik mezelf in slaap met de gedachte dat het allemaal goed komt. Gelukkig heb ik dat vertrouwen dan weer wel.

Kijk, ik ga verhuizen en laat mijn nieuwe woning verbouwen. Duhh, dat is wel spannend, maar toch niet zo heel erg spannend, toch? Iedereen verhuist wel een keer in zijn of haar leven. Ja, toch? Klopt en toch is dit voor mij té spannend, mijn hele lijf protesteert. Mijn hoofd is bezig met de verbouwing en daarnaast is er bijna geen ruimte in mijn hoofd voor iets anders. Ik verhuis weg van mijn vertrouwde stad en dat is best een dingetje.

sein veilig

PS. ik ben inmiddels verhuisd en wat een feest. Wel is mijn lijf en brein nog lang bezig geweest om de nieuwe situatie te omarmen. Nu ik er meer dan een jaar woon, ga ik meer en meer ontspannen. Het sein veilig komt eindelijk aan in mijn brein.

Eline | blikopener

Breinstress & backtracking

Ik kijk graag met een open en nieuwsgierige blik het hoekje om. Mijn motto #andersgoedisookgoed laat zien dat ‘anders denken, creatief denken’ heel krachtig kan zijn.
In gesprekken met psychologen, coaches en andere goedbedoelde mensen voor mijn persoonlijke ontwikkeling, kom ik er keer op keer achter dat er iets geks aan de hand is. Ik praat blijkbaar niet “Hoe het hoort” en pas niet in een hokje.
Blijkbaar spreek ik een andere taal. Ik blijf op zoek naar de juiste woorden, zodat de ander mij begrijpt. Doodvermoeiend. Frustrerend. Stressvol. Op zoek naar “Wat Werkt Wel” voor mij deel ik mijn persoonlijke ervaringen en inzichten.

#breinstress
#freeze
#bevriezen
#andersgoedisookgoed
#ijskast