Doelen haal je of heel makkelijk en dan moet je weer een doel stellen of je haalt het helemaal niet. Wat een gedoe. Oké, concrete, tastbare doelen zijn zeker haalbaar, maar daar heb ik én geen stappenplan voor nodig én dan hoef ik ook geen doel
Dat doe ik gewoon. HOE? Geen idee, daar gaat deze blog niet over. Ik heb gewoon niets met de term doelen stellen. Ik denk anders en gebruik andere woorden.

Blog Eline Brinkman Blikopener- Backtracking spiegelen

Breinstress & backtracking

Het is op een training van meerdere dagen bij Marjon Kuipers dat ik door krijg dat ik vaak net even anders denk. Dag 5. Midden in het lokaal aan zo’n grote langwerpige tafel kijken 30 mensen mij verwachtingsvol aan. Een team van mensen dat elkaar aardig goed kent en waar ik de enige vreemde eend in de bijt ben. Normaal gesproken zou ik dan vol stress zijn en niet uit mijn woorden kunnen komen, maar deze training geeft ruimte. Veel ruimte. Het geeft veiligheid en ik ben op mijn gemak. heel bijzonder.

doelen?

Hier heb ik helemaal niets mee, hoor ik mezelf zeggen, op het moment dat Marjon het heeft over doelen stellen. Echt helemaal niets. Ik kan er niets mee. Ze vraagt door en ik antwoord. En wat ik ook antwoord, ze blijft doorvragen. Ik word er onrustig van. Hallo, ik heb toch al antwoord gegeven? Zijn mijn antwoorden dan niet de juiste? Zeg ik andere woorden, dan de bedoeling is? Geïrriteerd en snauwend bijt ik haar toe: “ik heb er gewoon niets mee. Punt.”

spiegelen

En daar gebeurt het, na een korte pauze, vraagt ze weer door en ik antwoord. Zij vraagt en ik antwoord nog een keer, zoekend naar woorden en ik ontdooi. Wat gebeurt hier? Bijna triomfantelijk kijkt Marjon rond in de groep. “Zien jullie dit?” Iedereen knikt enthousiast. Nog steeds heb ik niks door. Wat gebeurt hier? Waarom ben ik eerst zo geïrriteerd en zit ik nu stralend rond te kijken.
Ik probeer het gesprek terug te halen. Iets over pijlen richten op en informatie verzamelen en dat ik dan…. En dan hoor ik Marjon zeggen: “Eerst vatte ik haar tekst samen in mijn eigen woorden. Daar raakte Eline van slag van. Je zag haar denken: dat zei ik niet, je verdraait mijn woorden, je begrijpt mij niet”. “Daarna herhaalde ik (Marjon dan, hè) letterlijk haar tekst en nodigde ik haar uit verder uit te leggen wat ze bedoelde. Zo simpel is het.”

taalgevoelig

Zo simpel is het inderdaad. Ik ben nogal taalgevoelig en dan helpt het niet als de ander in haar of zijn eigen woorden een samenvatting maakt. Elke woord heeft voor mij weer een andere betekenis. Elke keer ga ik checken of dit woord ook het woord is dat ik bedoel. Dit kost energie en ik voel me dan vaak niet begrepen. En het is al zo lastig uit te leggen hoe dat werkt in mijn hoofd. Schrijven gaat mij veel beter af.

De techniek van spiegelen van woorden heet Backtracking. Ken je het niet? Zoek het op en maak het je eigen. Het andere woord hiervoor heet papegaaien. Napraten. Niet te verwarren met die papegaaien op je schouders. Dat zijn echt hele andere. 😃

Eline | blikopener

Breinstress & backtracking

Ik kijk graag met een open en nieuwsgierige blik het hoekje om. Mijn motto #andersgoedisookgoed laat zien dat ‘anders denken, creatief denken’ heel krachtig kan zijn.
In gesprekken met psychologen, coaches en andere goedbedoelde mensen voor mijn persoonlijke ontwikkeling, kom ik er keer op keer achter dat er iets geks aan de hand is. Ik praat blijkbaar niet “Hoe het hoort” en pas niet in een hokje.
Blijkbaar spreek ik een andere taal. Ik blijf op zoek naar de juiste woorden, zodat de ander mij begrijpt. Doodvermoeiend. Frustrerend. Stressvol. Op zoek naar “Wat Werkt Wel” voor mij deel ik mijn persoonlijke ervaringen en inzichten.

© foto gemaakt in Kunsthalkade, Amersfoort
(kleur bewerking Eline Brinkman)

#breinstress
#Backtracking
#NLP
#andersgoedisookgoed
#taalgevoelig