“Ik moet even kijken of ik kan”. Geniaal. Deze titel spreekt mij direct aan. Een helder, fijn vormgegeven boek. Lekker geschreven ook. Een boek over Acetylcholine. Over introverten en extraverten.

Blog Eline Brinkman Blikopener-de-extraverte-introvert

De extraverte introvert

Enkel jaren geleden hield ik mij bezig met de vraag hoe het zo gekomen is dat ik alleen nog maar TV kijk ’s avonds. Ben ik echt verslaafd? Nee, toch? (negatief labelen, zo lekker en makkelijk om te doen). Een boek lezen? Echt lezen? Nu nog? in deze tijden van internet? Serieus? Maar dit boek dus wel. In één adem uitgelezen. Bij wijze van spreken dan, hè. En in dit boek van Liesbeth Smit uit 2017 staat het antwoord. Introverten hebben acetylcholine nodig. Yes. 😃 Yes. Je maakt het aan door op de bank te zitten met je poes op schoot, met een boek in handen of de TV aan. Oké, dat van die TV staat er niet letterlijk in, maar is voor mij toch hetzelfde. Ontspannen op de bank met een “feel good” gevoel.

Knuffelhormonen en meer

Acetylcholine. Ik had er nog nooit van gehoord. Jij wel? Sterker nog met googelen toentertijd kom ik nagenoeg niet tegen en al helemaal niet in combinatie met introvert zijn. Dopamine, dat kent iedereen wel, toch? Endorfine, dat knuffelhormoon ken je ook wel waarschijnlijk. Maar acetylcholine? Hoe dan? Kort door de bocht zit het als volgt:

Introverten krijgen energie van ronddwalen in hun eigen hoofd, van reflecteren en van de diepte in gaan en ze verliezen juist energie bij anderen. Bij extraverten is dit precies andersom. Kortom: een introvert geeft energie in contact met anderen, een extravert krijgt dan juist energie. Een extravert is graag onder mensen en heeft juist veel dopamine nodig. Een introvert krijgt van te veel dopamine te veel prikkels. En dan is Acetylcholine weer nodig voor de balans. Zo simpel is het. Als je het weet dan.

Lummelen

Bingo. Hier kan ik mij in vinden. Ik ben heel sociaal, geef veel energie weg, maar thuis… dan ben ik graag op mezelf, lummel ik het liefst. Niets doen. Nou ja, niet iets doen wat je kan zien. Ik denk en analyseer en reflecteer me suf. 10 keer in de rondte, herkauwen. Een koe is er niets bij. Een maal thuis na een dag buiten spreek ik bijna nooit iets af. Eten en film. Allebei? Je mag kiezen. Allebei is veel te veel informatie. Te druk. Dan krijg ik mijn hoofd niet meer stil. Bellen na 20.0 uur? Ik dacht het niet.

Hokje

Maar ben ik dan zo’n uitgesproken introvert? Ik pas verder helemaal niet in dat plaatje. Ook niet zoals het beschreven wordt in het boek. Ik kom juist heel extravert over. Ja, echt wel. Hoe zit dit dan? En dan ergens halverwege komt het verlossende antwoord. Er is een hokje waar ik helemaal in pas.

Klip en klaar. Gelukkig. Fijn. Want zonder hokje geen bestaan, toch? En zo ik heb direct een titel voor dit blog: De extraverte introvert. Ik hou van hokjes, jij ook?

Lees ook mijn volgende blog over hokjes, vierkantjes en andere vormen.

Eline | blikopener

Breinstress & backtracking

Ik kijk graag met een open en nieuwsgierige blik het hoekje om. Mijn motto #andersgoedisookgoed laat zien dat ‘anders denken, creatief denken’ heel krachtig kan zijn.
In gesprekken met psychologen, coaches en andere goedbedoelde mensen voor mijn persoonlijke ontwikkeling, kom ik er keer op keer achter dat er iets geks aan de hand is. Ik praat blijkbaar niet “Hoe het hoort” en pas niet in een hokje.
Blijkbaar spreek ik een andere taal. Ik blijf op zoek naar de juiste woorden, zodat de ander mij begrijpt. Doodvermoeiend. Frustrerend. Stressvol. Op zoek naar “Wat Werkt Wel” voor mij deel ik mijn persoonlijke ervaringen en inzichten.

© Fotografie Hannah Hanssen
(kleur bewerking Eline Brinkman)

#breinstress
#introvert
#extravert
#hokjes
#deextraverteintrovert
#andersgoedisookgoed